جعبه ساز | www.boxmaker.ir
تاریخ انتشار: ۱۲ آذر ۱۳۹۲
عملکرد فرهنگی شهرداری تهران قابل ارزیابی نیست

ارزیابی عملکرد یکی از مهمترین وجوه مدیریت شهری است و فرایندی است که از طریق آن می توان میزان موفقیت، چگونگی اجراء و انجام کارآمد فعالیتها در حوزه های مختلف فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و مدیریتی به دست آورد و نهایتاً در نتیجه آن می توان میزان توفیق در پاسخگویی به انتظارات و مطالبات شهروندان را محاسبه و ارزیابی نمود.

Print Friendly, PDF & Email

در دنیای پیشرفته امروز روش های کاملاً علمی و عملیاتی جهت ارزیابی عملکرد وجود دارد که بر اساس آنها مدیریت شهری را در حوزه های مختلف مورد بررسی قرار می دهند (روش هایی چون کارت امتیازی متوازن، مدل ارزیابی منطقی، مدل الگوبرداری بهینه و …) اما در جامعه ما هنوز قضاوتها بر اساس این روشهای علمی صورت نمی گیرد. از این رو ضرورت یافتن ملاکهایی جهت قضاوت در خصوص عملکرد مدیران انکار ناپذیر است. در جامعه ما می توان به دو روش به این قضاوت رسید.

۱ – قضاوت نخبگان حوزه فرهنگ ۲ – فضاوت ذینفعان اعم از اعضای شورای شهر، مدیران شهری شهروندان و افکار عمومی .در این یادداشت یکی تصویر کلی از دیدگاه دو گروه فوق ارائه می شود. واقعیت تلخ این است که معمولاً تلاشی علمی و واقعی در جهت کسب دیدگاههای افکار عمومی و شهروندان صورت نمی گیرد و معمولاً آنچه به عنوان دیدگاه مردم مطرح و امکان بروز پیدا می کند تنها دیدگاه بخشی از لایه های جامعه متکثر و متنوع تهران بزرگ است. فلذا در این بخش قضاوت قطعی نمی توان کرد. در حوزه اعضاء شورای شهر تهران، در دو جلسه ای که معاونت فرهنگی شهرداری تهران اقدام به ارائه گزارش نمود اکثریت اعضایی که فرصت طرح مطالب خود را پیدا کردند. دیدگاه بسیار انتقادی نسبت به این عملکرد داشتند (حافظی، تندگویان، مختاباد، سرخو، حکیمی پور، آباد، سلطانی فر). بنابراین به نظر می رسد شورا در حال حاضر منتقد جدی عملکرد حوزه فرهنگی شهرداری است.
از نقطه نظر نخبگان حوزه فرهنگ عملکرد شهرداری در برخی حوزه ها قابل ارزیابی نیست و در برخی سطوح نگاه انتقادی به آن وجود دارد. و آنرا غیر قابل قبول می دانند.

اهم استدلالات این گروه:
۱ – در طی سالهای گذشته عمده تمرکز شهرداری در حوزه فرهنگ ساختار سازی اداری بوده است. در این راستا یک ساختار اداری عریض و طویل با تعداد زیادی نیروی انسانی و هزینه بسیار بالا شکل گرفته است. اما این تشکیلات بزرگ خروجی قابل ارزیابی مشخصی ندارد. و از طرفی این ساختار سازی در قالب یک استراتژی و برنامه فرهنگی مشخص صورت نگرفته است. به نحوی که سمت و سوی مسائل و برنامه های فرهنگی عمدتاً تابعی از سلایق و سمت گیریهای فکری و سیاسی مدیران مجموعه بوده است.
۲ – تفوق نگرش ساختار سازی اداری و انسانی در حوزه فرهنگ ریشه در یک تفکری دارد که بر اساس آن حوزه فرهنگ و فرهنگ سازی را از جنس قدرت و ساختار می داند. از این رو نتیجه قهری و طبیعی این رویکرد نگاه شکلی، کلیشه ای و مناسبت مدار به حوزه فرهنگ می باشد. در این چارچوب نظری پیمانکاری فرهنگی معنا پیدا می کند. و حوزه فرهنگ محمل و جایگاه کسب درآمد و حوزه نفوذ برای برخی گروهها و جریانات  سیاسی می گردد.
۳ – حجم بودجه های اختصاص یافته در طی سنوات قبل در این حوزه با خروجی آن و کارایی عملکرد ،  یکی از ابهامات این حوزه می باشد. گرچه مسئولین فرهنگی شهرداری از تناسب خروجی ها، با منابع تخصیص یافته سخن می گوئید، اما واقعیت این است تا معاونت فرهنگی در این حوزه شفاف عمل نکند و برنامه و سیاستهای اجراء شده را به همراه ریز هزینه ها و منابع اختصاص یافته به آنها به نخبگان و افکارعمومی ارائه ندهد، پذیرش این ادعا بسیار سخت خواهد بود. بنابراین فقدان اطلاعات روشن و جامع در این خصوص نخبگان را مجبور می سازدبر اساس خروجی های موجود و قابل مشاهده حوزه عملکرد فرهنگی شهرداری قضاوت نمایند. به نظر می رسد که در این چارچوب بین خدمات و کالاهای فرهنگی ارائه شده به شهروندان و بهبود سطح زندگی فرهنگی خدمات گیرندگان تناسب بالایی وجود ندارد.
نکته کلیدی این است که این روزها مدیران شهری مرتباً از تغییر نگرش مجموعه مدیریت شهری و حرکت به سمت نگرش اجتماعی فرهنگی در اداره شهری می گویند. این سخن اگر معنایش این باشد که با همین رویه و رویکردی که در این سالها حاکم بوده بودجه های فرهنگی میلیاردی افزایش بیشتری پیدا کند از همین حالا می توان شکست این سیاست و استراتژی را اعلام نمود و البته این شکست برای مردم وشهر خواهد بود نه برای گروههای ذینفع در این پروژه

منبع: نشریه افق

Print Friendly, PDF & Email
امکان درج نظر مسدود شده است. از صفحۀ تماس با ما استفاده نمایید.
پربازدیدترین ها
اخبار شهرداریها
لمون پرس