جعبه ساز | www.boxmaker.ir
تاریخ انتشار: ۵ اسفند ۱۳۹۱
نمایش زشت سیاست در تئاتر شهر+ عکس

پرده نمی‌افتد تا کابوس‌های تئاتر شهر تمام شود. فرهنگ و مذهب چه تقابلی دارند؟ مگر اسباب تقابل را مهیا کنند. حالا ۷ سال است که عرصه تقابل با یک جا نمایی نادرست به وجود آمده است. کسانی هم هستند که همیشه وسط ماجرا نرخ تعیین می‌کنند. دیگر مذهب و فرهنگ به کناری می‌رود و همه چیز رنگ و بوی سیاست می‌گیرد. اینگونه است که به این راحتی‌ها نمایش تمام نمی‌شود و تئاتر شهر در گرفتاری خود روزگار سختی را سپری می‌کند.

Print Friendly, PDF & Email
سایت خبری شهرداریها  ، نمای خروجی مترو چهارراه ولیعصر با در هلالی شکل قهوه‌ای که خیل جمعیت از آن بیرون می‌زند، نمایی است که حالا بیش از نماهای دیگر تئاتر شهر را تحت الشعاع قرار داده است. اکنون مدت‌هاست که دیگر این اولین تصویر از تئاتر شهر است که در ذهن عابران و بازدیدکنندگان نقش می‌بندد.
مترو حالا نخستین تصویری است که از تئاتر شهر در ذهن عابران و بازدیدکنندگان شکل می گیرد، در دنیا این اجماع فرهنگی ایجاد شده که نباید با کنار آثار هنری اغتشاش بصری به وجود آید
دومین تصویر هم ساخت و سازهایی که هرگز تمام نمی‌شود و همیشه در گوشه‌ و کنار پارک دانشجو به چشم می خورد و تصویر آخر پروژه قدیمی ساخت مسجد کنار تئاتر شهر است که بیشتر محلی برای اختلاف شده است. نه درست می‌شود، نه خراب می‌شود. معلق است میان بودن و نبودن.
نمایش آشفتگی در تئاتر شهر پایانی ندارد
نمایش آشفتگی در تئاتر شهر کم و بیش با همین تصویرها در ذهن عابران ظاهر می‌شود. اگر قضاوت بدبینانه‌ای در کار باشد، به نظر می‌رسد که در این نمایش آشفتگی عمدی در کار است اما اینگونه اظهار نظر بهتر است، کنار گذاشته شود. برای اینکه تئاتر شهر همین حالا هم درگیر اختلافاتی است که پایه و اساسی ندارد. یک جا نمایی نادرست چنان شعله اختلافات میان مسئولان را روشن کرده که تئاتر شهر به نظر بیشتر عرصه سیاست می‌ِآید تا فرهنگ و مذهب.
نزدیک ۷ سال است که هر گوشه تئاتر شهر با ساخت و سازی همراه است، چه زمانی قرار است که این ساخت و ساز تمام شود؟
حالا دیگر نزدیک ۷ سال شده است که مسئولان شهرداری وقت تایید کردند که باید در این مکان مسجدی بنا شود، در همان زمان هم بسیاری از کارشناسان میراث فرهنگی و کارشناسان شهرسازی و معماری شهری و حتی برخی از کارشناسان مذهبی گفتند که این اقدام نادرستی است. البته برخی از افراد هم در همان زمان به شدت از این طرح حمایت کردند.
اما از آنجاییکه قانون همیشه باید حرف آخر را بزند و قوانین ایران بر پایه اسلام بنا شده، دیگر اسباب هیچ اعتراضی نیست. بنابراین این قوانین با توجه به بحث رعایت حریم منظری که در جلسات بسیار متعدد شهری مطرح و به شور گذاشته شد، مسجد نباید ساخته یا با طرح جدیدی ساخته می‌شد.
قرار نیست نمایش آشفتگی در تئاتر شهر تمام شود و این پرده بیافتد
در این میان بسیاری از کارشناسان و هنرمندان بر این باور بودند که اگر از همان ابتدا این طرح تصویب نمی‌شد و مسجد بنا بر نیازهای مردم منطقه در مکانی دیگر جا نمایی و برپا می‌شد، اکنون مسجد ساخته شده بود و ۷ سال هم کسانی که می خواستند در مسجد نمازشان را اقامه کنند، اقامه می‌کردند. اما به نظر می رسد که اختلاف دیدگاه های سیاسی میان مسئولان شهری و در هم شدن نظرات مختلف و مقابل هم کارشناسان، چنان هجمه‌ای به وجود آورده است که دیگر حتی گرفتن تصمیم مناسب هم امکان پذیر نبود.اکنون همچنان این چالش بر سر جای خود باقی مانده است و گذر زمان هم نتوانسته از هجمه این اختلافات بکاهد.
از هر جهت که نگاه کنیم، تصویر مترو باید دیده شود
سعید فلاح فر، استاد دانشگاه و  مرمت کار به نام، معترض به شرایط کنونی تئاتر شهر است و به  chn می‌گوید:« من آدم مذهبی هستم و همه مرا با مذهبم می شناسند. در دین اسلام بارها و بارها سفارش شده است که با صدای بد قرآن نخوانید. آیا از همین جمله نمی‌توان برداشت که مسجد بد نسازید؟ مسجد نازیبا نسازید؟ مسجد را در جای نامناسب نسازید؟! مکان یابی این مسجد از همان ابتدا نادرست بوده است. از آن بدتر، این ادعا که بگوییم ـ بدون فرض تقدم و تأخر ـ ساختمان تئاترشهر مخل نمای این مسجد شده است. آیا این رو در رو کردن مسجد با فرهنگ نیست؟ این توهین به جایگاه اجتماعی اسلام نیست؟»
به نظر می رسد که زمان خداحافظی با هویتی که متعلق به همه ایرانیان است، فرا رسیده است
به گفته او، اسلام، به ویژه با ورود به ایران، محمل جمال و بزرگترین تمدن های فرهنگی بشر بوده و هست. چرا باید با این مکان یابی مغرضانه و عجولانه، شائبه تقابل اسلام با فرهنگ و هنر را دامن بزنیم؟! آیا اهالی تئاتر مسلمان نیستند؟ آیا مخاطبان تئاتر مسلمان نیستند؟ نباید در سایه امنیت اسلامی با فراخ بال فعالیت کنند؟ آیا باید مسجد ـ چنانچه در طول تاریخ معماری اسلامی بوده ـ مرکز توجه عاطفی شهروندان باشد یا اینچنین موجب تکدر خاطر، اختلاف سلیقه و تفرقه اسلامی بین اقشار محق جامعه؟!
فلاح فر می‌گوید:« تئاتر و ساختمان تئاترشهر متعلق به پهلوی نیست. تئاترشهر هم از بیت المال ساخته شده و مثل کویر لوت، مثل خلیج فارس، مثل اتوبان کرج، مثل دماوند، مثل تخت جمشید، مثل مسجد جامع اصفهان و… متعلق به ایران و ملت ایران است. این بنا با کارکردهای فرهنگی و سابقه تاریخی و به لحاظ زیبائی شناسی و شهری، حریم قانونی و معماری دارد.
آسمان تئاتر شهر هم درگیر اغتشاشات بصری شده است
ناصر پازوکی، رییس سابق اداره میراث فرهنگی تهران هم با نقب به گذشته می‌گوید که در همان زمان که جای نمایی مسجد هنوز هنوز پارکینگ بود و وسط خیابان بود، چادری بود که مردم می نماز می‌خواندند، خود من هم بارها رفته و آنجا نماز خوانده بودم. اما برخی تصمیم گرفتند که این مکان مسجد شود. در حالی که مسجد را می توانستند، جای دیگری بنا کنند که اهالی تئاتر هم بتوانند در آنجا به راحتی نماز بخوانند.
هیچ تقابلی نبود، اگر از همان ابتدا جانمایی نادرست انجام نمی شد
به گفته او، در آن زمان با توجه به سیل جمعیت در تردد چهارراه ولیعصر تئاتر شهر، اعلام شد که نباید در این مکان مسجد ساخته شود. بارها و بارها با شهرداری تهران نامه نگاری انجام شده و تذکر دادیم که ساخت این مسجد به صلاح نیست. با این اقدام مشکلات متعدد به وجود می آید اما بدون توجه به تذکرهای ما پایه های مسجد گذاشته شد.
حالا از آن جانمایی مدت‌هاست می‌گذرد، تئاتر شهر که یکی از بزرگترین مجموعه‌های فرهنگی ایران است که در میان تصاویری از آشفتگی دست و پا می‌زند. تصاویری که مثل خوره در پیکر و جان این مجموعه فرو رفته‌اند و به نظر می‌رسد اگر اقدامی برای نجات آن نباشد، برای همیشه تصویری ناهنجار را به آیندگان نشان می‌دهد.
فاطمه علی اصغر / میراث فرهنگی
Print Friendly, PDF & Email
امکان درج نظر مسدود شده است. از صفحۀ تماس با ما استفاده نمایید.
پربازدیدترین ها
اخبار شهرداریها
لمون پرس